Quirine Eijkman, Esther van Eijk en Majda Lamkaddem (lectoraat Toegang tot het Recht, Hogeschool Utrecht) gaan in op de hindernisbaan, die alleen het krijgen van juridische hulp al is om te begrijpen of het probleem juridisch van aard is en daarop actie te ondernemen. Ze concluderen dat ‘laagdrempelige kosteloze (rechts)hulp, lokale structurele samenwerking tussen het sociale en juridische domein, én differentiatie in het aanbod, zoals ondersteuning in verschillende talen en bij (digitale) vaardigheden, fysieke bereikbaarheid, en specialistische kennis’ nodig is om – in het bijzonder kwetsbare – mensen daadwerkelijk toegang tot haar of zijn recht te bieden.
Dit artikel is onderdeel van de periodiek Rechtstreeks, het recht als struikelblok.
