Dialoog en hoger-orde denken in wiskundeonderwijs

Dit onderzoek brengt in kaart hoe samenwerkend probleemoplossen in het wiskundeonderwijs analytisch denken kan bevorderen. Centraal staat de vraag onder welke voorwaarden de dialoog tussen studenten leidt tot diepere wiskundige redenering. Door de wisselwerking tussen cognitieve en dialogische processen nauwkeurig te analyseren, levert het onderzoek inzichten op waarmee docenten samenwerkingsvormen effectiever kunnen inzetten in het hoger wiskundeonderwijs.

Het project bestaat uit vier deelstudies: een systematische literatuurreview en drie empirische studies bij respectievelijk aanstaande wiskundedocenten en eerstejaars wiskundestudenten. Elke deelstudie belicht een ander aspect van de samenhang tussen dialoog, cognitie en wiskundig leren. 

• Een systematische literatuurreview over samenwerkend probleemoplossen en hoger-orde denken in het wiskundeonderwijs. 

• Analyses van studentdialogen tijdens samenwerkend wiskundig probleemoplossen bij verschillende groepen in het hoger onderwijs. 

• Inzicht in hoe cognitieve en dialogische processen samen bepalen of samenwerkend leren leidt tot diepgaand wiskundig denken. 
• Praktische handvatten voor docenten in het hoger wiskundeonderwijs om productieve dialoog tussen studenten te bevorderen.

Het onderzoek combineert een systematische literatuurreview met empirische analyses van studentdialogen, waarbij cognitieve en dialogische processen geïntegreerd worden bestudeerd om te begrijpen hoe diepgaand wiskundig denken ontstaat.

Docenten in het hoger wiskundeonderwijs laten studenten steeds vaker in groepjes samen aan problemen werken, in de verwachting dat dit leidt tot diepgaand leren. Dit onderzoek laat zien dat de kwaliteit van de dialoog daarbij doorslaggevend is: samenwerken alleen is niet genoeg. De inzichten helpen docenten om taken en gespreksvormen bewuster in te richten, zodat studenten daadwerkelijk leren redeneren, argumenteren en elkaars denken uitdagen.