Hoe maak jij het verschil met jouw talent?

Yvonne Duivenvoorden werkt als docent en (leerteam)coach bij Ecologische Pedagogiek.

Het huis uit

'Toen ik met mijn kinderen meeging naar open dagen om hen te steunen in hun studiekeuze begon het te kriebelen. Studeren, een nieuwe stad verkennen – dat wilde ik ook weer! Dus net als mijn kinderen vloog ook ik het huis uit – letterlijk. Naar Roskilde, Denemarken, om daar vijf maanden lang de internationale minor Aesthetic Learning in Early Childhood Education te volgen. Dat ging natuurlijk niet van de ene op de andere dag. Ik heb het plan eerst voorgelegd aan mijn leidinggevende. Zij steunde mij volledig. Ik ben uren gaan sparen door meer te werken en heb ook mijn duurzame Inzetbaarheidsuren en professionaliseringsuren ingezet.'

Steviger in de schoenen

'Het was een heerlijke minor. We deden toneel en gingen met beeldende opdrachten en muziek aan de gang. Als je creatief bezig bent, probeer je veel uit. Daar was ook ruimte voor; niets was fout. Ik voelde me daardoor steeds steviger in mijn schoenen staan. Ik werd vrijer in mijn doen en laten. Het was ook bijzonder om weer student te zijn, toetsen te doen, te worden beoordeeld. Het is heel verrijkend dat als docent te ondergaan. Eerst vond ik het wel spannend om tussen al die jonge studenten te zitten, ik had hun moeder kunnen zijn. Gelukkig reageerden ze heel fijn. Ze zeiden: 'We hopen dat wij op jouw leeftijd ook nog zoiets durven aangaan.' Ik ben nog steeds erg trots dat ik dat heb gedaan.'

Taal en cultuur

'Ik ben heel dankbaar dat de HU me deze kans heeft  gegeven. Die paar maanden buitenland hebben me zoveel gebracht, dat gun ik iedereen. Ook onze eigen studenten. Daarom ben ik coördinator internationalisering geworden. Dat is niet het enige concrete dat uit mijn reis is voortgekomen. Het jaar daarop had ik drie studenten uit het Caribisch gebied in mijn klas. Twee daarvan deden het eerste jaar opnieuw. Ik ben met ze in gesprek gegaan en kwam erachter dat zij door taal- en cultuurverschillen met een achterstand begonnen die ze niet binnen één jaar konden goedmaken. Ik heb toen een groepje opgestart met Caribische studenten. Zo hadden ze wat steun aan elkaar. Inmiddels ben ik betrokken bij een HU-breed project voor Caribische studenten.'

Leven lang ontwikkelen

“De HU zet in op een leven lang ontwikkelen. Dat klinkt soms wat abstract – tot je zelf meemaakt wat het voor je kan betekenen. Uit je comfortzone treden is best spannend, maar het kan je een hoop opleveren.”

Een grote wil tot samenwerken

Stefan Leijnen is lector op een bijzonder vakgebied: Artificial Intelligence (AI). Hij brengt wetenschap, praktijk en onderwijs samen: ‘De kunst van een lectoraat is: zorgen dat iedereen van elkaar kan leren.’

Op jonge leeftijd was hij al gefascineerd door het brein. Tijdens zijn studie psychologie kwam hij in aanraking met kunstmatige intelligentie: ‘Dat werd destijds uitgelegd als psychologie met legoblokken.’ Na omzwervingen langs buitenlandse universiteiten promoveerde hij in Nijmegen op AI. Nu is hij als lector in deeltijd verbonden aan de HU. Daarnaast werkt hij voor de Nederlandse AI Coalitie.

Goed uitleggen

‘AI is een vorm van engineering. Als je daarbij teveel van de technologie uitgaat, heb je eigenlijk oogkleppen op.’ Het lectoraat AI zet maatschappelijke waarden centraal bij vernieuwingen. ‘Hoe ontwikkel je technologie zo dat burgers er echt voordeel van hebben?’ Als lector betekent dat in de eerste plaats: goed uitleggen wat AI inhoudt. Stefan geeft daarom veel lezingen en interviews. In zijn dagelijkse praktijk voert hij per dag zo’n tien gesprekken over verschillende projecten.

Verantwoorde toepassing

Voor veel projecten werkt hij samen met andere partijen. Zoals in het SPRONG-consortium Responsible Applied AI: een samenwerking van drie hogescholen. ‘We bundelen de krachten om te komen tot een infrastructuur voor onderzoek naar de verantwoorde toepassing van AI.’ Welke vaardigheden heb je nodig om daaraan mee te kunnen werken? ‘Onderzoekers hebben een stevige technische achtergrond nodig. Daarnaast moet je in staat zijn om bruggen te slaan: tussen de overheid, het bedrijfsleven, kennisinstellingen en de studenten.’

Toegepast onderzoek

De hogeschool is een fijne plek om onderzoek te doen naar technologie en AI. ‘Met toegepast onderzoek kan je echt impact maken. Als je onderzoek doet bij een opdrachtgever, ontdek je allerlei vraagstukken die anders onopgemerkt blijven.’ In de mediasector werkt het lectoraat bijvoorbeeld samen met partijen als NPO, RTL, VPRO en het Instituut voor Beeld en Geluid. ‘Daarbij komen  interessante aspecten naar voren, zoals pluriformiteit en de vraag of een AI systeem wel inclusief is.’ Mooie, maatschappelijk belangrijke vraagstukken waar alle betrokkenen van leren.

We willen elke keer een stapje verder

Xiaojie Bormans is business analist. Vanuit het team System Integration is ze voortdurend in gesprek met interne opdrachtgevers: ‘Ik praat met de business.’ Wanneer is haar werkdag geslaagd? ‘Als we met het team iets gebouwd hebben waar de opdrachtgever blij van worden.’

Een technische achtergrond heeft ze niet. Ze studeerde bestuurskunde en koos aanvankelijk voor het bedrijfsleven. Ze werkt sinds midden jaren nul bij de hogeschool, waar ze begon als coördinator studentenadministratie. Via Finance stapje ze over naar ICT: ‘Ik ben binnen de hogeschool steeds iets anders gaan doen.’ Ze werd functioneel beheerder van het programma TOPdesk. Hoe ze zich de technische kant van het vak eigen maakte? ‘Gewoon door heel veel vragen te stellen en ogen en oren open te houden.’

Het hele plaatje

Maar het draait niet alleen om techniek bij ICT. ‘Het gaat om het proces. Je moet het hele plaatje kunnen snappen. Opdrachtgevers denken vaak dat ze een technisch probleem hebben, maar vaak is dat niet zo.’ Haar rol is dan: vragen stellen, erachter komen waar de opdrachtgever echt behoefte aan heeft. ‘Een gebruiker die data wil doorsturen vraag ik: welk probleem lost dat op? Als ik een vraagstuk duidelijk krijg, kunnen we het probleem samen oplossen.’ Dan kunnen haar technische collega’s ermee aan de slag.

Afwisseling

Als team werken ze bij System Integration stap voor stap aan oplossingen. ‘We werken op een agile manier. We bouwen in kleine stapjes, zodat we de voortgang direct kunnen terugkoppelen aan de opdrachtgevers.’ In sprints van twee weken werkt het team toe naar een product waar collega’s en studenten direct iets aan hebben. Aan afwisseling geen gebrek: ‘Het is hier nooit saai. Het is elke keer weer net iets anders.’ Hoe de toekomst eruit ziet? ‘We ontwikkelen een platform waarop medewerkers zelf koppelingen tussen systemen kunnen bouwen en beheren.’

Vooruit kijken

Beveiliging is bij zo’n project een belangrijk aandachtspunt: ‘Daar zitten we echt bovenop.’ Ook wat dat betreft is er voor een ICT’er binnen de hogeschool veel te doen: ‘Er zijn zoveel klussen.’ Wat maakt het werk verder aantrekkelijk? ‘We werken samen met deskundige collega’s . We zijn ook best ver met de ICT technische toepassingen en daar ben ik trots op. Dat heeft ook te maken met onze architecten: zij kijken echt vooruit. We willen elke keer verder.’