De opkomst van artificiële intelligentie (AI) stelt onderwijsinstellingen voor fundamentele vragen over professionalisering, organisatie en verantwoordelijkheid. Hoewel AI-geletterdheid steeds vaker wordt gezien als een noodzakelijke bekwaamheid voor onderwijsprofessionals, blijft onduidelijk hoe onderwijsorganisaties deze competentie duurzaam kunnen stimuleren en verankeren. Dit artikel onderzoekt daarom welke organisatorische factoren bijdragen aan de ontwikkeling en toepassing van AI-geletterdheid, en wat dit betekent voor strategisch HRM-beleid in het onderwijs.
Op basis van een umbrella review zijn dertien hoogwaardige overzichtsstudies geselecteerd en nader geanalyseerd met een specifieke focus op organisatorische condities. Via een narratieve synthese zijn vijf samenhangende organisatiefactoren geïdentificeerd: (1) strategische inbedding van professionele ontwikkeling, (2) positionering in leiderschap en (HR-)beleid, (3) passende leermiddelen, leerlijnen en kaders, (4) ondersteunende infrastructuur en (5) interdisciplinaire samenwerking.
De resultaten laten zien dat het vergroten van AI-geletterdheid geen individueel leerdoel is, maar een organisatiebrede veranderopgave. Door de bevindingen te duiden vanuit het AMO-raamwerk (Ability, Motivation, Opportunity) wordt duidelijk dat duurzame ontwikkeling van AI-geletterdheid vraagt om samenhangend leiderschap, strategisch HRM en organisatorische condities die collectief leren, experimenteren en reflectie mogelijk maken. Het artikel sluit af met implicaties voor HR-professionals en suggesties voor vervolgonderzoek.
