Voor iedereen die werkzaam is binnen het HRM-domein zijn universiteiten bijzonder
interessante organisaties. Er is welhaast geen ander arbeidsproces waarin de uitvoerder
van het proces, de beoefenaar, zo bepalend is voor de inhoud en de kwaliteit. Het belang
van goed, liefst excellent functionerende medewerkers voor de kwaliteit en impact van
het wetenschappelijke onderwijs en onderzoek wordt alom erkend. Hoe zorg je er als
universiteit voor dat je de meest excellente wetenschappers in huis krijgt en, niet minder
belangrijk, hoe je de verdere ontwikkeling van deze wetenschappers optimaal ondersteunt?
Die vraag zal niet alleen HRM-medewerkers op universiteiten interesseren maar
ook al die HRM’ers die werkzaam zijn in andere organisaties van professionals. In dit
artikel werpen we een blik in de keuken van het HRM-beleid op universiteiten.